Podwórko: miejsce wspólnego bycia. Wykład terenowy z Bogusią, Dominiką, Michałem (i Luisem!)

Czym właściwie jest podwórko? Przestrzenią pomiędzy budynkami, drogą prowadzącą do domu, miejscem zabawy, spotkania, odpoczynku? A może jednym z najmniejszych, najbardziej codziennych krajobrazów wspólnego miasta?

Podczas spotkania przyjrzymy się siedleckim podwórkom z kilku perspektyw — poprzez pamięć, architekturę i krajobraz, ale przede wszystkim poprzez zmysły i doświadczenie własnego ciała. Porozmawiamy o tym, jak obecność przyrody wpływa na regenerację i dobrostan, dlaczego cień drzewa, zapach roślin, śpiew ptaków, faktury materiałów czy możliwość zatrzymania się mają znaczenie dla naszego samopoczucia w mieście. Zahaczymy o architekturę, planowanie i urbanistykę, ale tylko odrobinę. Znacznie więcej miejsca poświęcimy sensorycznemu doświadczaniu przestrzeni i temu, czego o mieście możemy dowiedzieć się, kiedy zamiast tylko na nie patrzeć, zaczniemy słuchać, wąchać, dotykać, poruszać się i po prostu w nim być.

Bardzo ważną częścią spotkania będzie pamięć Siedlec. Cofniemy się do czasów, kiedy podwórka były intensywnie współdzielonymi przestrzeniami codzienności. Jak spędzało się tutaj wolny czas? Gdzie spotykali się sąsiedzi i sąsiadki? Gdzie bawiły się dzieci? Co rosło na podwórkach? Jak odpoczywano i jak zmieniały się relacje między domem, podwórkiem, ulicą i dzielnicą?

Nie będziemy jednak wyłącznie siedzieć i rozmawiać. Wyruszymy na krótki sensoryczny spacer, spróbujemy zbadać najbliższe otoczenie zmysłami i całym ciałem, popracujemy z kartami regeneracyjnymi i poszukamy tego, co w zwyczajnej przestrzeni Siedlec może wspierać odpoczynek, uważność i codzienną regenerację.

Spotkanie poprowadzą trzy osoby wrośnięte w Siedlce właściwie od zawsze: Bogusia Bieganowska, związana z dzielnicą od urodzenia i wychowana przy ul. Zakopiańskiej, która podzieli się opowieściami o dawnych Siedlcach i podwórkowym życiu; Dominika Gołębiewska, urodzona i wychowana na Siedlcach architektka krajobrazu, badaczka i projektantka zajmująca się m.in. krajobrazami regeneracyjnymi i sensorycznym doświadczaniem miasta; oraz Michał Gołębiewski, również od urodzenia związany z Siedlcami, zawodowo zajmujący się budownictwem i przestrzenią miasta.

A wszystko odbędzie się pod czujnym okiem prawdziwego siedleckiego seniora — psa Luisa, który o odpoczywaniu, uważnym obserwowaniu otoczenia i niespiesznym doświadczaniu dzielnicy wie prawdopodobnie najwięcej z nas wszystkich.