Wbijaj: ule!

Bez owadów zapylających będziemy mieli bardzo poważne kłopoty. Liczba pszczół w Polsce zmniejsza się z roku na rok. Zanieczyszczenie środowiska, pestycydy, zmiany klimatyczne i rozwój cywilizacji sprawiają, że pszczoły chorują i giną. A tymczasem od ich pracy zależy 3/4 produkcji żywności spożywanej przez człowieka. Bez zapylania nie będzie wielu gatunków roślin, co z kolei spowoduje wyginięcie zwierząt żywiących się tymi roślinami. O tym, jak może wyglądać życie bez pszczół, przekonała się chińska prowincja Syczuan, w której owady zapylające wyginęły niemal całkowicie. W porze kwitnienia jabłoni to ludzie wykonują pszczelą pracę: wspinają się na drzewa i za pomocą specjalnego pędzelka zapylają każdy kwiat po kolei.

Miasto jest bardzo dobrym miejscem do życia dla pszczół, ponieważ pełne jest rozmaitych roślin, które kwitną i owocują od wiosny do jesieni. Tam, gdzie na dużym obszarze uprawia się tylko jeden gatunek rośliny, pszczoły nie mają co jeść, ponieważ karmią się nektarem, który rośliny produkują wyłącznie w porze kwitnienia. Ponadto w mieście używa się o wiele mniej środków owadobójczych niż na polach uprawnych, co oznacza, że pszczoły są zdrowsze, a ich miód - smaczniejszy. Nasza pasieka edukacyjna, składająca się z pięciu rodzin, to projekt mający na celu odnowienie symbiozy pomiędzy człowiekiem a pszczołami.

Na sobotnich warsztatach będziemy budować ule dla miejskich pszczół. Zapraszamy całe rodziny!